Κυριακή, 26 Μαΐου 2013

Ένας κόσμος φτιαγμένος για δεξιόχειρες...


                                       Γιατί τα παιδιά γίνονται αριστερόχειρες;
Οι αιτίες της αριστεροχειρίας, είναι θέμα γονιδίων. Δηλαδή, τα περισσότερα από αυτά έχουν αριστερόχειρες γονείς. Σε τέτοια άτομα, - για άγνωστους λόγους- επικρατεί η άλλη πλευρά του εγκεφαλικού ημισφαιρίου (στους δεξιόχειρες επικρατεί η αριστερή πλευρά του εγκεφάλου ενώ στους αριστερόχειρες η δεξιά), μοιάζει σαν Χ. Στην ηλικία των 3 χρονών, αρχίζει να υπάρχει μια προτίμηση σε κάποια από τα 2 χέρια, ενώ η κατάσταση ξεκαθαρίζει γύρω στα 4 και κάτι.
                              Οι τρόποι να βοηθήσετε το αριστερόχειρο παιδί σας:
1. Είναι φανερό πως το γραφικό μας σύστημα έχει διαμορφωθεί για τους δεξιόχειρες ανθρώπους. Έτσι το παιδί που χρησιμοποιεί το δεξιό του χέρι, μπορεί να βλέπει τα γράμματα που γράφει, ενώ το αριστερόχειρο παιδί δεν μπορεί να τα δει γιατί απλούστατα τα καλύπτει με το χέρι του, με τελικό αποτέλεσμα να αναγκάζεται να κρατά το μολύβι του με λάθος τρόπο. Αυτό πάρα πολλές φορές οδηγεί τον γραφικό του χαρακτήρα σε πολύ κακή κατάσταση. Άρα, βοηθήστε το, να μάθει να κρατάει σωστά το μολύβι, με 3 δάχτυλα, γυρίστε το τετράδιο σε μια τέτοια κατεύθυνση ώστε να είναι παράλληλο με το χέρι του (για να βλέπει), ενώ ταυτόχρονα βάλτε ένα μαξιλάρι στην καρέκλα του ώστε να κάθεται ψηλά και να βλέπει ευκολότερα το κείμενο του.
2. Αν και οι δάσκαλοι τώρα πια είναι επαρκώς ενημερωμένοι, ελέγξτε τη θέση του στο θρανίο. Ζητήστε δηλαδή από το δάσκαλο να κάθεται στην αριστερή θέση του θρανίου, ώστε να μη το ενοχλεί ο αγκώνας του συμμαθητή του που χρησιμοποιεί το δεξί του χέρι. Έτσι, είναι πιθανόν να βελτιωθεί και ο γραφικός του χαρακτήρας.
                                         Ποντίκι για αριστερόχειρες                    Παιδικό ψαλίδι για αριστερόχειρες
                                            Σχέση με την ηλικία 
Στη Βρετανία μία μελέτη τη δεκαετία του 1970 βρήκε ότι περί το 11% των νέων αμφότερων των φύλων ηλικίας 15 ως 24 ετών ήταν αριστερόχειρες και μόλις το 3% στην κατηγορία 55 ως 64 ετών. Μία εξήγηση είναι ότι η «κοινωνική πίεση» για τη χρήση του δεξιού χεριού επικρατούσε περισσότερο στις βιομηχανικές κοινωνίες τον 18ο και 19ο αιώνα (με την εξάλειψη του αναλφαβητισμού), και ότι αυτή η πίεση μειώθηκε σημαντικά μόλις κατά τις τελευταίες δεκαετίες του εικοστού αιώνα. Στην ίδια μελέτη αναφέρονται εξετάσεις μεσαιωνικών σκελετών που υποδεικνύουν ποσοστά αριστεροχειρίας παρόμοια με τα σημερινά, μία ένδειξη ότι η προκατάληψη δεν υπήρχε ανέκαθεν.
                                                     Διάσημοι αριστερόχειρες!
Φίλοι μου, συχνά το αριστερόχειρο παιδί, θα αποτυγχάνει ειδικά στην καλλιγραφία, οπότε μπορεί και οι βαθμοί του να μην είναι οι αναμενόμενοι της ευφυΐας και της προσπάθειας του. Η ιστορία γνωρίζει διάσημους αριστερόχειρες όπως ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι, ο ζωγράφος Μιχαήλ Άντζελο, ο Πάμπλο Πικάσο, ο πολιτικός Ουίσντον Τσώρτσιλ, ο επαναστάτης Φιντέλ Κάστρο και τα αστέρια του ... Χόλιγουντ, Αντζελίνα Τζολί και Ρόμπερτ Ντε Νίρο.
πηγές:

Τετάρτη, 22 Μαΐου 2013

Γιατί να ξερεις,το παιχνίδι, μόνο το παιχνίδι, μας ταξιδεύει εύπλοα μ' όλους τους καιρούς... Γιατί αρχίζει να γερνάει κανείς απ' τη στιγμή που σταματάει να παίζει! Χρήστος Μπουλώνης



Το παιχνίδι είναι μια αυθόρμητη δραστηριότητα που αποτελεί πηγή ευχαρίστησης και ικανοποίησης, επιλέγεται ελεύθερα από το άτομο και διέπεται από από τους δικούς της εσωτερικούς κανόνες. Ενώ από τη φύση της δεν εξυπηρετεί ένα δικό της σκοπό, στην πραγματικότητα αποτελεί μια παραγωγική δραστηριότητα. Από πολύ μικρή ηλικία το παιδί παίζοντας μαθαίνει να εξερευνά το περιβάλλον του, να επενεργεί σ' αυτό, να αυτοπροσδιορίζεται και να αναπτύσσει την αντίληψη του εαυτού του.
Προσφέροντας στα παιδιά την ευκαιρία να είναι δημιουργικά, τα βοηθάτε να αναπτύξουν αυτοπεποίθηση και μια αίσθηση υπερηφάνειας για την εφευρετικότητα και τα επιτεύγματά τους. Συχνά, ένα απλό παιχνίδι μπορεί να χρησιμοποιηθεί ποικιλοτρόπως από το παιδί (μερικές φορές τα παιδιά αξιοποιούν ακόμα και το κουτί της συσκευασίας των παιχνιδιών!). 
Γνωρίζατε οτι έρευνες έχουν αποδείξει πως οι άνθρωποι που έχουν στερηθεί κατά την παιδική τους ηλικία το παιχνίδι έγιναν ενήλικες με στοιχεία μελαγχολίας, σκυθρωπότητας και απαισιοδοξία; Τόσο σημαντικό είναι το παιχνίδι στη ζωή ενός παιδιού για τη ζωή του!

               

Παιχνίδια που ενθαρρύνουν τα παιδιά να μιμηθούν την πραγματική ζωή: Είναι σημαντικό να υπάρχουν παιχνίδια που ενθαρρύνουν τα παιδιά να χρησιμοποιούν τη φαντασία τους και να αναπτύσσουν τη δημιουργικότητα και τις κοινωνικές τους δεξιότητες. Τα σετ παιχνιδιού με ανθρωπάκια, κουζινικά, σερβίτσια τσαγιού, ιατρικά εργαλεία ή ψεύτικα τηλέφωνα βοηθούν τα παιδιά να μάθουν για τον κόσμο γύρω τους προσαρμόζοντάς τον στο δικό τους επίπεδο. Για τον ίδιο λόγο είναι σημαντικό να υπάρχει μια ενδιαφέρουσα ποικιλία από ρούχα για μεταμφίεση. 

Παιχνίδια που ενθαρρύνουν την επίλυση προβλημάτων:Παιχνίδια με σχήματα, πυραμίδες και παζλ βοηθούν τα παιδιά να αναπτύξουν τις δεξιότητες συγκέντρωσης και επίλυσης προβλημάτων που θα χρειαστούν όταν πάνε στο σχολείο, αλλά και καθ’όλη τη διάρκεια της ενήλικης ζωής τους. 

Παιχνίδια που ενθαρρύνουν τη δημιουργικότητα: Τα παιδιά τρελαίνονται να χρησιμοποιούν ξυλομπογιές, κέρινα χρώματα και χαρτί. Η πλαστελίνη είναι ιδανική για να εξασκούν τη φαντασία τους και τις δεξιότητες των χεριών τους. Επιπλέον, είναι ένα υλικό που μπορείτε να φτιάξετε και μόνες σας. Τα κυβάκια είναι κι αυτά πολύ σημαντικά, καθώς τα παιδιά λατρεύουν να παίζουν μαζί τους και είναι ένα παιχνίδι που ενθαρρύνει τη δημιουργικότητα και τη λογική σκέψη. 

Μπάλες: Το παιχνίδι με τις μπάλες κάθε μεγέθους βοηθά τα παιδιά να βελτιώσουν το συντονισμό τους. Επίσης, είναι ιδανικό για τις κοινωνικές επαφές τους καθώς τα βοηθά να μάθουν να κερδίζουν, να χάνουν και να παίζουν όταν έρχεται η δική τους σειρά. 

Μουσικά παιχνίδια: Τα παιδιά λατρεύουν να τραγουδούν και να χορεύουν στους ρυθμούς της μουσικής, όπως και να είναι αυτά που ελέγχουν τη μουσική. Έτσι, ένα ανθεκτικό, κατάλληλο για τα παιδιά κασετόφωνο ή CD player και μια σειρά από παιδικά τραγούδια συστήνονται ανεπιφύλακτα. Τα τραγούδια που συνοδεύονται από διάφορες ενέργειες/κινήσεις είναι ιδιαίτερα σημαντικά καθώς βελτιώνουν το συντονισμό, διεγείρουν τη μνήμη και ενισχύουν την κοινωνικότητα. 

Βιβλία: Τα παιδιά πρέπει να έχουν πρόσβαση σε όσο το δυνατόν περισσότερα βιβλία. Ακόμα κι όταν απλώς προσποιούνται ότι διαβάζουν, εξασκούν τη φαντασία τους και τις δεξιότητες που προηγούνται της ανάγνωσης. Όπως και τα παιχνίδια, τα βιβλία πρέπει να διατηρούνται πάντοτε σε καλή κατάσταση ώστε τα παιδιά να μάθουν να τα σέβονται. 

Ποια χαρακτηριστικά έχει ένα καλό παιχνίδι;
Ένα καλό παιχνίδι… 
- είναι ασφαλές και ανθεκτικό.
- είναι ευχάριστο στη χρήση του.
- είναι ενδιαφέρον για το παιδί. 
- διεγείρει τη δημιουργικότητα και τη φαντασία.
- ενθαρρύνει τη φιλομάθεια και την επινοητικότητα.
- είναι εργαλείο μάθησης.
- αποτελεί πρόκληση, χωρίς να γίνεται πηγή απογοήτευσης για το παιδί.
- καλεί το παιδί να παίξει μαζί του ξανά και ξανά. 
- προϋποθέτει τη συμμετοχή του παιδιού. 
- αντιμετωπίζει τις ανάγκες ανάπτυξης και τις καλλιεργούμενες δεξιότητες του παιδιού.

πηγές:



Τρίτη, 21 Μαΐου 2013

Συναισθηματικη νοημοσύνη: Η άγνωστη ευφυΐα!


Με τον όρο συναισθηματική νοημοσύνη το λεγόμενο EQ (emotional quota) νοείται ”η ικανότητα να αναγνωρίζει κανείς τα δικά του συναισθήματα, να τα κατανοεί και να τα ελέγχει. Είναι επίσης η ικανότητα να αναγνωρίζει και να κατανοοεί τα συναισθήματα των ανθρώπων γύρω του και να μπορεί να χειρίζεται αποτελεσματικά τόσο τα δικά του συναισθήματά του όσο και τις διαπροσωπικές του σχέσεις”. (Daniel Goleman, Συναισθηματική νοημοσύνη, εκδ. Ελληνικά Γράμματα).


Όπως αναφέρει ο Αριστοτέλης στα Ηθικά Νικομάχεια, το να είσαι οργισμένος είναι εύκολο. Το να εξοργιστείς όμως με το σωστό άτομο, για το σωστό λόγο, στο σωστό βαθμό, τη σωστή στιγμή, για το σωστό σκοπό και με το σωστό τρόπο, αυτό είναι δύσκολο.
                             
                                             

      Για αρκετά χρόνια η νοημοσύνη σχετιζόταν με τον παραδοσιακό ορισμό της ευφυίας και μετριόταν με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Το γνωστό σε όλους μας δείκτη νοημοσύνης (IQ). Μάλιστα, επικρατούσε η πεποίθηση ότι ένα άτομο με υψηλό δείκτη νοημοσύνης μπορεί να πετύχει σε κάθε τομέα της ζωής του.

     Ωστόσο, με το πέρασμα των χρόνων η θεωρία αυτή άρχισε να παρουσιάζει ”κενά” και να μην ανταποκρίνεται πλήρως στην πραγματικότητα. Έτσι λοιπόν μελέτες και έρευνες απέδειξαν ότι υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες εκτός της ευφυίας που επηρεάζουν αλλά και συμβάλλουν σημαντικά στην πορεία τόσο της επαγγελματικής όσο και της προσωπικής ζωής των ανθρώπων. Οι παράγοντες αυτοί αποτελούν και τη λεγόμενη συναισθηματική νοημοσύνη.

    Οι ρίζες της συναισθηματικής νοημοσύνης ανάγονται στην έννοια της ”κοινωνικής νοημοσύνης” που ανέφερε ο Thorndike το 1920 και κυρίως στον ψυχολόγο Howard Gardner που το 1983 πρότεινε τη θεωρία της πολλαπλής νοημοσύνης, υποστηρίζοντας ότι η νοημοσύνη περιλαμβάνει επτά μορφές. Η θεωρία της συναισθηματικής νοημοσύνης έγινε ευρέως γνωστή από τον Daniel Goleman, ψυχολόγο στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαντ. 

    Σε αυτό το σημείο οφείλουμε να επισημάνουμε ότι η διανοητική νοημοσύνη (IQ) και η συναισθηματική νοημοσύνη (EQ) είναι δύο διακριτές και ξεχωριστές ικανότητες του ανθρώπου. Ωστόσο, συνδέονται μεταξύ τους καθώς η μία συμπληρώνει την άλλη. 



πηγή:




Τί θα εύχονταν οι νηπιαγωγοί να γνωρίζουν οι γονείς των παιδιών του νηπιαγωγείου!

                                 
                                             __hohokusad01_teachers_mmeier_My_Pictures_Teacher_20and_20children

  • Δείξτε ενδιαφέρον για ο,τιδήποτε φέρνει μαζί του από το σχολείο (και φυσικά μην το πετάξετε ποτέ!). Ακόμη κι αν δεν καταλαβαίνετε τί ακριβώς είναι αυτό που κρατάτε στα χέρια σας (!!) το παιδί σίγουρα δούλεψε σκληρά και νιώθει υπερήφανο για το δημιούργημά του.
  • Μην ρωτάτε πως αποδίδουν τα υπόλοιπα παιδιά. Αν το παιδί σας τα πηγαίνει καλά σε κάτι μην ρωτάτε αν και ο φίλος του το κάνει αυτό. Πρόκειται για απόρρητο προσωπικό δεδομένο. Επίσης μην ρωτάτε αν το παιδί σας είναι το εξυπνότερο στην τάξη. Οι νηπιαγωγοί συγκρίνουν την πρόοδο του κάθε παιδιού με τον εαυτό του και όχι με τους άλλους π.χ. ζωγραφίζει ένα πρόσωπο τόσο καλά όσο το έκανε το φθινόπωρο;
  • Τα ρούχα του σχολείου να είναι ρούχα για παιχνίδι. Στο νηπιαγωγείο τα παιδιά θέλουμε να είναι χαρούμενα και δημιουργικά, γεγονός που μερικές φορές σημαίνει και “λερωμένα”! Κανείς δεν θα σας κρίνει αν το παιδί σας δεν είναι ντυμένο για φωτογράφιση περιοδικού!
  • Τα “πολυάσχολα” νήπια συχνά περιμένουν μέχρι το τελευταίο λεπτό για να πανε στην τουαλέτα! Ζώνες και επιπλέον κουμπιά, μπορεί να είναι ωραία, αλλά δημιουργούν δυσκολίες και “ατυχήματα”.
  • Η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά! Όταν στέλνετε το παιδί στο σχολείο βρώμικο, αυτό το επηρεάζει αρνητικά για δυο λόγους καταρχήν για την υγεία του και κατά δεύτερον γιατί κανένα παιδί δεν θα θέλει να παίξει μαζί του. Αν υπάρχει κάποια πιο συγκεκριμένη αδυναμία του παιδιού σχετικά με το μπάνιο, την οποία δεν μπορείτε να διαχειστείτε συζητήστε το με τις νηπιαγωγούς.
  • Αποχαιρετισμοί.Ένα φιλί, μια αγκαλιά και ένα “Να περάσεις μια υπέροχη μέρα!”, είναι όλα όσα χρειάζονται. Με εξαίρεση την αρχή της σχολικής χρονιάς, όπου το παιδί προσαρμόζεται, μην χρονοτριβείτε. Εάν στο παιδί σας αρέσει να γνωρίζει το πρόγραμμά του, μπορείτε να πείτε ακόμη κάτι που θα κάνετε μαζί όταν τελειώσει το σχολείο, π.χ. “Θα πάμε μαζί στο πάρκο!”. Και μην πισωγυρίζεται διότι έτσι αυξάνεται δραματικά ο στρεσογόνος παράγοντας. Είναι καλύτερα να κάνετε μια καθαρή και γρήγορη αποχώρηση ακόμη κι αν το παιδί κλαίει. Σιγά σιγά θα αντιληφθεί τί συμβαίνει και θα αποκτήσει τον έλεγχο της κατάστασης.
  • Ψείρες! Μπορεί να συμβεί στον καθένα. Μην νιώθετε άσχημα. Ενημερώστε τη νηπιαγωγό ώστε να αποφευχθεί η εξάπλωση.
  • Δείξτε κατανόηση και στα άλλα παιδιά όπως δείχνετε και στο δικό σας. Γνωρίζετε πως τα παιδιά περνούν δύσκολες φάσεις και οι οικογένειες τους αντιμετωπίζουν άγχος που μερικές φορές να τους οδηγεί σε σπασμωδικές κινήσεις. Αν κάποιο παιδί είναι επιθετικό, έχετε την πίστη ότι οι νηπιαγωγοί θα κρατήσουν το δικό σας ασφαλές και θα κάνουν ό,τι είναι δυνατό για να βελτιώσουν την κατάσταση.
  • Αν το δικό σας παιδί είναι επιθετικό. Μπορεί να σας φαίνεται αδιανόητο ότι το “αγγελούδι” σας μπορεί να έχει αυτή τη συμπεριφορά, αλλά έχετε πίστη στα λόγια των νηπιαγωγών και μην αμφισβητείτε τα συμβάντα. Πολλές φορές τα παιδιά αντιδρούν διαφορετικά στο σχολείο σε σχέση με το σπίτι γιατί είναι τελείως διαφορετικές οι συνθήκες. Συνεργαστείτε!
  • Αν σας πουν ότι το παιδί σας θα είχε όφελος εάν περνούσε από μια περαιτέρω αξιολόγηση σε κάποιο τομέα των αναπτυξιακών του δεξιοτήτων, αυτό είναι κάτι που δεν λέγεται επιπόλαια. Οι νηπιαγωγοί βλέπουν το παιδί σας όχι μόνο όπως είναι τώρα αλλά όπως θα είναι στο Δημοτικό Σχολείο. Επιθυμούν να του προσφέρουν οποιαδήποτε βοήθεια το συντομότερο δυνατό, οπότε δείξτε εμπιστοσύνη. Δεν είναι κάτι κακό, κάτι που να σας κάνει να ντρέπεστε. Πολλά παιδιά λαμβάνουν βοήθεια από λογοθεραπευτές, εργοθεραπευτές κλπ. προκειμένου να βοηθηθούν.
  • Αν υπάρχει κάτι που απασχολεί εσάς ή το παιδί σας, πείτε το! Όχι όμως ενώπιον όλων των γονεων και των παιδιών την ώρα της αποχώρησης. Επιδιώξτε την κατ΄ιδίαν συνάντηση με τις νηπιαγωγούς και μιλήστε γι’αυτό που σας απασχολεί. Και οι νηπιαγωγοί επιθυμούν όπως κι εσείς, το παιδί σας να είναι χαρούμενο και είναι πρόθυμες να διορθώσουν τα λάθη τους.
  • Τα τυποποιημένα κρουασάν, το σοκολατούχο γάλα και τα μπισκότα δεν είναι γεύμα, είναι ένας μικρός μπουφές επιδορπίων!
  • Δώστε προσοχή στις ανακοινώσεις, που υπάρχουν στην είσοδο του σχολείου ή σε σημειώματα μέσα στην τσάντα του. Μπορεί να περιέχουν νέα σχετικά με διάφορες δράσεις της τάξης, όπου μπορεί να ζητείται η συμμετοχή σας, κι αν δεν δώσετε προσοχή τότε τις συνέπειες τις υπομένει αθελά του το ίδιο το παιδί.
  • Συνέπεια στην ώρα. Το παιδί χάνει ένα κομμάτι από την καθημερινή ρουτίνα του σχολείου, αν συνεχώς καθυστερεί, και έρχεται σε δύσκολη θέση απέναντι στους συμμαθητές και τη νηπιαγωγό του. Ενώ στην αποχώρηση είναι δύσκολο να διαχειριστεί τους λόγους που φεύγει πάντα τελευταίο από το σχολείο.
  • Το άρρωστο παιδί πρέπει να μένει στο σπίτι του. Στο σχολείο δεν θα μπορεί να ανταπεξέλθει, αφού δεν θα νιώθει καλά και ταυτόχρονα ενδέχεται να προκαλέσει επιδημία.
  • Μην αποκρύπτετε σημαντικές πληροφορίες. Εμπιστευτικά μιλήστε στις νηπιαγωγούς για οποιαδήποτε αλλαγή στη ζωή του παιδιού π.χ. διαζύγιο, νέο μωρό, αλλά και ο,τιδήποτε αφορά το ιατρικό του ιστορικό, προκειμένου να γνωρίσουν καλύτερα τις ανάγκες και τις αδυναμίες του και να δουλέψουν πανω σ΄αυτές.
  • Όχι απουσίες χωρίς σοβαρό λόγο. Περιστασιακά μια μέρα εκτός σχολείου δεν είναι και σπουδαία υπόθεση. Αν όμως αυτό γίνεται συχνά τότε το παιδί λαμβάνει ένα εσφαλμένο μήνυμα. Το σχολείο είναι σημαντικό και αυτό επιβεβαιώναται με την παρουσία. Μια παρουσία που πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτη.
  • Ατυχήματα συμβαίνουν. Οι νηπιαγωγοί κάνουν ό,τι μπορούν προκειμένου να μην συμβεί το παραμικρό μέσα στη σχολική μέρα, αλλά υπάρχει η πιθανότητα να μην δουν κάτι κάποια στιγμή. Είναι αναπόφευκτο.
  • Ενισχύστε τις γνώσεις  που μεταφέρει το παιδί από το σχολείο με επιπλέον δραστηριότητες, στις οποίες μπορεί να συμμετέχει όλη η οικογένεια. Έτσι το βοηθάτε να εμπεδώσει τις νέες γνώσεις και τελικά να ενισχύσει τη δυναμική της ομάδας στην τάξη.
  • Παιχνίδια από το σπίτι. Τα παιχνίδια αυτά δημιουργούν εντάσεις διοτί τις περισσότερες φορές τα παιδιά δεν θέλουν να τα μοιραστούν με τους άλλους, αλλά από την άλλη θέλουν να τα παρουσιάσουν σε όλους! Επίσης, κατά έναν περίεργο λόγο, πάντα τα παιχνίδια αυτά καταλήγουν σπασμένα!
  • Ακολουθήστε τους κανόνες που το παιδί έχει μάθει στο σχολείο, και αντικειμενικά ισχύουν, για να τους ακολουθήσει κι αυτό. Με το να αμφισβητείτε τη σημαντικότητά τους, το σχολείο χάνει την αξιοπιστία του και το παιδί βρίσκεται μπροστά σε διλήμματα που δυσκολεύεται να διαχειριστεί.
  • Δεν μπορούν όλα τα παιδιά να συμπαθήσουν τη δασκάλα τους αμέσως (προφανώς ούτε και εσείς!). Χρειάζεται χρόνος για να χτιστεί η εμπιστοσύνη και ο αμοιβαίος σεβασμός. Υποστηρίξτε τις νηπιαγωγούς και αποφύγετε τις όποιες ενστάσεις σας μπροστά στο παιδί. Γίνεται το σωστό παράδειγμα στη δημιουργία ισορροπημένων σχέσεων.
  • ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΔΕΝ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ ΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΗ. “Θα αναπτύξει όμως όλες τις κιναισθητικές, αντιληπτικές, μνημονικές, γλωσσικές και μεταγλωσσικές ικανότητες, που το καθιστούν έτοιμο να εκπαιδευτεί αβίαστα και αποτελεσματικά, χωρίς να δυσκολεύτει/πιεστεί/απογοητευτεί στην εκμάθηση της γραφής και της ανάγνωσης, ένα χρόνο αργότερα στην Α΄ Δημοτικού”.


πηγη:

εγχειριδιο δραστηριοτήτων για νηπιαγωγούς


http://reader.ekt.gr/bookReader/show/index.php?lib=EDULLL&item=1473&bitstream=1473_01#page/1/mode/2up